Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

Ο ατέλειωτος λαϊκισμός με την ψήφο του Ελληνισμού στην Διασπορά

Παρόλο που το δικαίωμα ψήφου  για τους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό ανακινήθηκε από την Κυβέρνηση και προκάλεσε κινητικότητα στην Αντιπολίτευση πάνω στο ζήτημα, είναι αλήθεια ότι δεν περιμέναμε ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ θα συμπεριλάμβανε την πρόταση της στο σχέδιο για τον εκλογικό νόμο στις εθνικές εκλογές.
Γιατί βέβαια, το συγκεκριμένο θέμα μπορεί να είναι καλό ως σύνθημα, αλλά όταν έρχεται η ώρα της υλοποίησης, περισσεύει ο λαϊκισμός, η λογική του "εμείς" και "αυτοί" και δεν είναι λίγες οι φορές που χρησιμοποιείται ως αντάλλαγμα
για άλλα θέματα μεταξύ των κομμάτων.
Δεν χρειάζεται να επιστρατευτούν τα επιχειρήματα ότι δεκάδες κράτη έχουν ρυθμίσει εδώ και χρόνια το ανάλογο  θέμα, ούτε να αναλύσουμε τη λαϊκίστικη ρητορεία που εμφανίζεται κάθε φορά  πριν την υλοποίηση της υπόσχεσης.
Είναι σαφές ότι τα πολιτικά κόμματα έχουν το δικαίωμα να διατηρούν αντικρουόμενες απόψεις για το θέμα, αλλά δεν έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν στα πολιτικά παιχνίδια τους ένα μόνιμο και πάγιο αίτημα των οργανωμένων φορέων του Ελληνισμού της διασποράς .
Ή έστω να πουν καθαρά ότι δεν είναι σε θέση να διαθέσουν έδρες για "τους εκτός των τειχών" γιατί τις χρειάζονται για τους "δικούς τους".
Για την ιστορία και για να τεθεί τέλος στον λαϊκισμό, οι οργανώσεις στο εξωτερικό έχουν καταθέσει πρτάσεις - λύσεις σε όλα τα ζητήματα που χρησιμοποιούνται ως αιτιολογία για να μην προωθηθεί η ρύθμιση της ψήφου των Ελλήνων της διασποράς από τον τόπο διαμονής τους.
Σταθερός (μάξιμουμ) αριθμός εδρών που θα συνδυάζεται με τη συμμετοχή, ειδικός εκλογικός κατάλογος (όπως π.χ στις Ευρωεκλογές), ξεχωριστές Περιφέρειες.
Αν για παράδειγμα δούμε τα αποτελέσματα των τελευταίων ευρωεκλογών, οι Απόδημοι  θα λάμβαναν  (το πολύ) από 1 έδρα ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Για ποια αλλοίωση του αποτελέσματος μπορούμε να μιλάμε;
Το δε αδιάβλητο των εκλογών πόσο σοβαρά μπορούν να το ισχυρίζονται; Δηλαδή τόσο δύσκολο είναι να εφαρμοστούν οι διαδικασίες επιστολικής ψήφου που χρησιμοποιούν εκατοντάδες κράτη και που δεν τίθεται θέμα αλλοίωσης ;
Βέβαια, όλα αυτά βρίσκονται στη σφαίρα της γελοιότητας και δεν θα ήταν υπό φυσιολογικές συνθήκες άξια αναφοράς. Απλά επιχειρούμε να καταδείξουμε το φαρισαϊσμό και το λαϊκισμό.
Γιατί είτε δεν κατανοεί η Μητρόπολη ότι πρέπει να δει τον Ελληνισμό της Διασποράς ως ένα δυναμικό που μπορεί να αξιοποιήσει εθνικά, πολιτιστικά, αναπτυξιακά και πολιτικά είτε υπάρχει έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού .
Αλήθεια, πόσες χώρες θα ήθελαν να είχαν τόσο δυναμικό διεσπαρμένο σε όλο τον κόσμο, να μπορούν να το αξιοποιήσουν ως φωνή της χώρας τους;
Εμείς, μάλλον, δεν το έχουμε ανάγκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου